Ratusz żydowski

Barokowy budynek był najważniejszą budowlą gminy żydowskiej w Kroměřížu. Mieścił się w nim żydowski samorząd, zimowa sala modlitw i mieszkanie rabina. Działkę podarował gminie biskup Karol II z Liechtensteinu-Castelcorna, a projekt wykonał architekt Giovanni Pietro Tencalla. Fasadę dzielą pilastry, parter nakryty jest sklepieniem kolebkowym, a nad wejściem z portalem widnieje herb biskupa. Około 1720 roku budynek przebudowano i ten wygląd zachował także po rekonstrukcji w drugiej połowie XX wieku.

Pierwsza pisemna wzmianka o Żydach w Kroměřížu pochodzi z 1322 roku, kiedy król Jan Luksemburski zezwolił biskupowi ołomunieckiemu osiedlić w swoich dobrach żydowskiego lichwiarza. Według przywileju kardynała Dietrichsteina gmina miała 21 domów wraz ze szpitalem, później 35 domów, w każdym mieszkało kilka rodzin. Była tu także łaźnia rytualna, szkoła, synagoga i cmentarz. Po zniesieniu szczególnego statusu Żydów w połowie XIX wieku rodziny zaczęły przenosić się do śródmieścia. Dzieje kromierzyskiej gminy opisał rabin dr Adolf Frankl-Grün w książce Geschichte der Juden in Kremsier, wydanej we Wrocławiu w 1896 roku.

Na pierwszym piętrze mieszkał z rodziną ostatni kromierzyski rabin Joachim Astel; wszyscy zginęli w Auschwitz. Upamiętniają ich cztery Kamienie Pamięci (Stolpersteine) przed budynkiem, umieszczone w listopadzie 2017 roku. Budynek należy do miejskiego rezerwatu zabytków Kroměříž.